Zaterdag 10 februari kon de E5, bij winst op Korbis, zaalkampioen worden. 

Afgelopen week trainden de kinderen goed, gingen op tijd naar bed. Koen vrijdag zelfs al om 15.15 uur… Ook de supporters hadden hun voorbereidingen getroffen en stemden vooraf af wie de confettikanonnen zou regelen. En natuurlijk moest er ook een geluidsbox mee om bij winst ‘We are the champions’ te kunnen afspelen.

Alles was tot in de puntjes voorbereid. Zelfs de vader van trainer Anouk droeg zijn steentje bij om te zorgen dat de trainsters Femke en Anouk op tijd aanwezig zouden zijn in Waddinxveen (waarvoor hartelijk dank). Nuy alleen nog winnen om het feest compleet te maken.

‘Warming up coach’ Ben leidde de warming-up professioneel: even flink schieten op de korf, veel lachen of zagen we toch een beetje gespannen gezichtjes?

De wedstrijd

Korbis uit: dat kon best weleens lastig kon worden. Al was het maar, omdat Korbis bijna dezelfde kleuren had als wij. Ook had Korbis een gebrek aan jongens waardoor onze jongens ineens een meisje moesten zijn, of een meisje moesten verdedigen die deed alsof ze een jongen was. Hun tactiek leek te werken, want Avanti, kwam wat moeilijk op gang. Spontaan vergaten we te verdedigen, terwijl Korbis juist ‘vol gas’ leek te geven.

Binnen de kortste keren keken we dan ook tegen een 1-0 achterstand aan. Goed gespeeld, Korbis, niets tegenin te brengen. Gelukkig nog geen man overboord, maar we waren nog niet op stoom. Totdat Britt de bal kreeg aangespeeld en die in de korf schoot: 1-1.

Echt overtuigend speelde de E5 nog niet: laag tempo, ballen komen niet aan, wel op de korf schieten, maar geen bal er in. Dit in tegenstelling tot Korbis: die maken kort na elkaar de 2-1 en 3-1. Dit is Avanti niet gewend: Korbis wil het kampioenschap niet cadeau geven. Gelukkig is daar Britt die de wedstrijd op 3-2 bracht na een strakke voorzet van Kelt. Het 1ste kwart was duidelijk voor Korbis: die maakte er vlak voor rust nog 4-2 van.

Tijd voor een peptalk van de coaches, want we moesten beter.

2de kwart

Was het de peptalk of waren de zenuwen weg? Want het 2e kwart was koud begonnen of daar was Kelt al die de 4-3 maakte. Het spel begon steeds meer op het vertrouwde E5 spel te lijken. Hoger tempo, verdedigend goed en de ballen kwamen nu wel aan. Kelt tekende voor de 4-tekende. De wedstrijd lag weer open en Avanti kreeg de geest. Al snel was daar Laure – strak aangespeeld door Lieke – die de bal doorgaf aan Sam, ‘em weer terugkreeg en er 4-5 van maakte. Zo’n zelfde kunstje deed ze niet veel later nog een keer: 4-6. Het 2de kwart was duidelijk voor Avanti. Sem besloot om zelf maar eens te schieten in plaats van de bal terug te geven op Laure. Een goede keuze: Sem maakte 4-7.

3de kwart

Korbis leek weer wat sterker te beginnen, verdedigde sterk en Avanti had het weer even lastig. Korbis opende het 3de kwart door er met een keurig afstandsschot 5-7 van te maken. Ondanks dat Avanti het zwaarder had, was daar Lieke die onderschepte, Koen wist te bereiken en hij de score op 5-8.

4de kwart

Nog maar 10 minuten en dan zou de E5 gewoon zaalkampioen zijn…We durfden erin te geloven. En dat lieten de E5 zien ook. Als gretige (Avanti)wolven ging het team ten strijde, luid aangemoedigd door de toch wat zenuwachtige supporters (voornamelijk ouders) op de tribune. Nadat Laure het 4de kwart opende met een fraai schot en de 5-9 maakte, was daar Sem die het op zijn heupen leek te krijgen. Samen met Kelt onderschepte hij elke bal van Korbis. Sem kreeg 3 schotkansen op een rij, die net naast gingen, maar de 4e kans was raak: 5-10. Het kampioenschap leek binnen, maar Koen vond het nog niet genoeg, want hij maakte er 5-11 van. Ook Sem had er nog niet genoeg van (later wisten we pas dat hij een deal met vaders had gesloten) en maakte de 5-12.

Korbis maakte nog een fraai punt waardoor het 6-12 werd. Uiteindelijk was het Sem die de eindstand op 6-13 bracht (dat wordt pinnen, pappa Sem).

E5 zaalkampioen met ‘We are the Champions’ uit de speakers.

Hulde en oplopen

Diezelfde middag werd de E5 nog gehuldigd met een prachtige medaille en natuurlijk taart (en confetti). En alsof het nog geen feest genoeg is, waren ze ook nog team van de week en liepen ze op met Avanti 1.

Wat een geweldige prestatie!! Hulde aan Lieke, Laure, Britt, Koen, Sem en Kelt. Jullie hebben laten zien dat sporten echt niet alleen maar om winnen draait, maar dat lol en plezier hebben met elkaar net zo belangrijk is. Dat alleen al is een medaille waard.

En een woord van dank, aan de trainsters Femke en Anouk. Want dankzij jullie lieve, positieve en opbouwende aanwijzingen en jullie rustige houding, hebben jullie van deze 6 spelers, een hecht team weten te maken. Dank jullie wel!