n de eerste drie wedstrijden van deze veldcompetitie was het 13e ongeslagen, dus we maakten een reeële kans op het kampioenschap. De wedstrijd waar we Valto 7 bij ons thuis ontvingen lukte het ons echter niet om die lijn door te zetten. We kwamen in die wedstrijd wel voor maar uiteindelijk kwam Valto gelijk en in het laatste stukje van de tweede helft wisten ze zich toch langs ons te schieten.
Daardoor werd het nog wel weer spannender in de poule. We stonden nog wel op koers om kampioen te worden, maar dan moesten we wel een van de laatste twee wedstrijden winnen. Dus we moesten óf DES 6 weten te kloppen op het veld in Delft óf KVS 9 verslaan thuis in Pijnacker.
Eerst DES, om tien voor vijf floot de scheids in voor, wat een moeizame wedstrijd bleek te worden. Onze vaste invallers Ida en Tobias versterken onze gelederen.
Na enige tijd scoorden we de eerste doelpunten, maar makkelijk was het zeker niet. DES wist goed mee te komen, maar aan beide kanten werd weinig gescoord. We gingen met de pupillen stand van 2-3 de rust in.
Na op adem gekomen te zijn en de flesjes gevuld te hebben voor tijdens deze toch wel redelijk warme wedstrijd, gingen we vol goede moed door met de tweede helft.
Bij DES had de aanvoerder in de rust waarschijnlijk een goed praatje gehouden, want ze maakten het ons nog veel lastiger dan daarvoor.
Onze tegenstanders wisten ons goed uit te spelen en hier en daar vonden we dat we wat aan te merken hadden op de beslissingen van de scheidsrechter en dat alles ging ons een beetje in het koppie zitten. De thuisploeg wist daar gebruik van te maken en scoorde de 3-3 en vlak daarna zelfs de 4-3. Gingen we het dan toch weer afleggen tegen een team waar we eerder in het seizoen al van gewonnen hadden?
De wedstrijd begon op zijn eind te lopen en het werd spannender en spannender. Er waren nog 7 minuten te spelen en toen viel bij ons de 4-4 erin. Vlak daarna bracht Arend ons met een afstandschot weer op voorsprong. Aan de kant werden inmiddels de nodige nagels kapot gebeten want het bleef onmetelijk spannend. Een doelpunt van Ruben bracht ons met nog vier minuten te spelen weer op een voorsprong van 2, maar na de wissel legde DES gelijk een antwoord in de mand. Met nog een paar minuten op de klok stond het 5-6. Niet een stand waar je echt gerust van je overwinning bent. Gelukkig lukte het ons om het hoofd wel weer wat koeler te houden en onze aanvallen rustig en beheerst op te zetten zodat we niet onnodig ballen verspeelden. De scheidsrechter blies voor de laatste maal op zijn fluitje en we hadden de winst weten te behouden! De punten gingen, ondanks het hangen en wurgen van deze wedstrijd, op de fiets mee terug naar Pijnacker en we zijn kampioen!
KVS heeft tegelijkertijd met best een verschil van Valto gewonnen dus als we alleen kampioen willen zijn dan zullen we hen volgende week thuis nog moeten verslaan.
